هر کدام از ما چیزی را که برایش با ارزش بوده از دست می دهد. موقعیتهای از دست رفته، احساساتی که هرگز نمی توانیم به دست بیاوریم... این بخشی از آن چیزی است که معنی اش زنده بودن است. اما درون سرمان اتاق کوچکی است که آن خاطرات را در آن نگه میداریم. اتاقی شبیه قفسه های توی این کتابخانه و برا ی درک عملکرد قلبمان باید مدام کارت های مرجع جدید درست کنیم. باید هر چند وقت یکبار چیزها را گردگیری کنیم. آن ها را

میگه به یارو اصرار کن با ما بیایین مسافرت، میخوان برن استانبول، میگم به اصرار من ربطی نداره خودش دوست نداره بره ترکیه میگه تکراریه، خانمه میگه مگه میشه به تو ربطی نداشته باشه همه کاره تویی، تو اگه بگی اون نه نمیاره، میگم یارو هرکاری به میل خودش باشه انجام میده به من کاری نداره، خانمه میگه شوخی نکن، از بیرون که اینجوری به نظر نمیرسه ظاهرا همیشه حرف حرف تو و هر چی تو بخوایه، میگم نه واقعا اینجوری نی